W poprzednich odcinkach:
- Michael Burnham. - Ash Tyler.
Daj sygnał, że jesteś zainteresowana.
Całe życie toczę konflikt
między logiką a emocjami.
Przypominasz mi o tym, co dobre.
Jesteś moim postronkiem.
Klingonka się mną zainteresowała.
To ty.
Podaj swoje imię.
Umieściliśmy Voqa
w skorupie, która zdaje się być człowiekiem.
Przeszczepiliśmy jego psychikę Tylerowi.
Klingoński szpieg.
Gdy teraz na ciebie patrzę, widzę oczy Voqa.
Czy był tam kiedyś Ash Tyler?
Kochałam go.
Podłożyliśmy bombę w sercu waszej ojczyzny.
Wykorzystaj los Qo'noS, by działali wedle twojej woli.
Jestem Dzierżycielem Pochodni.
Voq zawsze w ciebie wierzył.
Pójdę z nią.
- Będę tęsknił za twoim widokiem. - Widzę cię, Ash.
W twoich oczach.
Potrzeba przywódcy, by wypełnił wolę pana.
Ja jestem tym przywódcą.
Ponowne zjednoczenie naszej rasy
zaczyna się
teraz.
Data gwiezdna 1029.46.
Dziennik osobisty Michael Burnham.
Każde racjonalne wyjaśnienie dla sygnałów,
które pojawiły się w galaktyce, umyka mi.
A z nim każda szansa na relację
ze Spockiem, moim bratem.
Co dostrzegł on, czego ja nie mogę?
Czuję, że nie mogąc tego pojąć,
nie mogę dotrzeć do niego, gdy mnie potrzebuje.
Uwaga:
półmaraton kandydatów.
Po lewej.
- Cześć. - Witaj.
- Cześć. To ja. - Witaj.
To ja.
Głupiutka Stilly.
Nie ma cię tu.
Nie żyjesz. Nie ma cię tu.
Oczywiście, że jestem.
Skąd przyszłaś?
- Czemu inni cię nie widzą? - Tylko ty możesz.
Czemu ja?
Nie pamiętasz? Jestem May z gimnazjum.
May z gimnazjum. Przyjaźniłyśmy się.
Jesteś najmilszą osobą, jaką poznałam w szkole.
Byłam w tej szkole pół roku.
Mama zmieniła stanowisko, wyprowadziłam się
i nigdy więcej nie rozmawiałyśmy.
I jeszcze jedno, umarłaś.
Lata temu.
Dlatego się denerwujesz?
Dlatego, że jesteś objawem chorego umysłu.
Nie mogę sobie teraz na to pozwolić.
O rany...
Półmaraton Programu Szkolenia Dowódców ma zwycięzcę.
Wspaniały pokaz wytrzymałości i hartu.
Możecie odejść.
Ale później spotkamy się na zajęciach cieni.
Wygrałyśmy.
Nie chciałabym dopingować nikogo innego.
Ani wspierać.
- I pomagać. - Załamanie nerwowe nie pomaga.
- Tilly. - Ustanowiła nowy rekord.
Osiągnęła też...
Saru mówi, że pobiłaś swój rekord.
Widzisz? Tak ci pomagam.
Ale z nas drużyna.
To dzięki twojemu treningowi.
Dzięki, Michael.
Muszę iść, ale gratuluję.
Jesteś wspaniała. Saru, czekaj.
Żółty alarm.
Statek na kursie przejęcia.
Kierunek 358, kąt zero.
Odległość 9000 kilometrów, zbliża się.
Żadnych innych napędów w sektorze.
Wywoływanie na wszystkich częstotliwościach. Bez odpowiedzi.
Jeśli zbliżą się bez komunikatu,
aktywujemy systemy taktyczne.
- Tak jest. - Owo, jakieś skany?
Wykrywam mały statek.
Dwie formy życia.
Kapitanie, otworzyli kanał.
To prywatny okręt z dyplomatyczną rejestracją.
Nie muszą mówić nam więcej.
Proszą o przesył jednej osoby.
W zasięgu wizualnym.
- Na ekran. - Tak jest.
To wolkański statek.
Należy do Sareka.
Rozpoznaję go.
Zebrał oddział specjalny do badania sygnałów.
- Może mieć wieści. - Może chcieć czegoś innego.
Poinformowałem Dowództwo o wiedzy Spocka.
Wieści pewnie dotarły do ambasadora,
razem z wieścią, że syn zgłosił się
do szpitala.
Nie zdradził pan przyjaciela.
Taki jest protokół.
Łatwo powiedzieć, trudniej uwierzyć.
Czy lekarze Spocka się odezwali?
Jeszcze nie.
Udaj się do transporterowni.
- Powitaj ambasadora. - Tak jest.
Pokład czwarty.
Abordaż potwierdzony.
Transporter ustawiony.
- Przesył. - Tak jest.
Amanda?
Nie reaguj.
Spock potrzebuje pomocy.
Mam tylko ciebie.
Z ognia wojny powstaje nowe życie.
Ta dynastia wyrasta ze mnie, waszego kanclerza.
Z 24 wielkich klanów
wyrasta jedna latorośl.
Podziwiajcie D7,
krążownik przyszłości.
Nie nosi bandery jednego klanu,
a insygnia Zjednoczonego Imperium...
Dzierżyciel Pochodni będzie nadzorował produkcję.
Pokażemy galaktyce, kim jesteśmy
i co oznacza...
pozostać Klingonem.
Pozostaniemy Klingonami!
Kanclerzu, czy mianujesz człowieka kapitanem floty?
Może powinniśmy posługiwać się standardowym językiem?
Niezależnie od języka,
prawda pozostaje taka sama.
Dzierżyciel Pochodni został namaszczony przez T'Kuvmę.
Voq był namaszczony.
Jeśli chcesz mieć zabawkę,
jej miejsce jest w łożu,
nie tutaj.
Jego miejsce jest przy moim boku.
Tak jak sprzymierzone klany,
nasza unia nas wzmacnia.
Twoje przestarzałe myślenie utrzymywało nasz konflikt.
Zetrzyj z twarzy farbę, Kol-Sha.
Stanowimy jedną kulturę.
Twoja unia to zniewaga dla mojego syna, Kola.
I wszystkich synów, którzy zginęli przez ludzką zdradę.
To nie przypadek,
że siedem sygnałów pojawiło się na niebie,
gdy ona objęła władzę.
To omen.
Siedem kropli krwi, które zaraz na nas spadną.
Zetrzyj farbę.
Twój kanclerz nie brudzi sobie rąk.
To rola Dzierżyciela Pochodni,
czy jest człowiekiem,
Klingonem,
czy obojgiem.
Wiesz o siedmiu sygnałach?
Tak.
Sarek mi powiedział.
Wszyscy chcą wiedzieć, czym są.
Uwaga, kadeci:
zaktualizowano dziennik wacht.
Spock jest z nimi powiązany.
Jak?
Zapisał, że widział je
na długo przed Federacją.
Tylko od niego możemy uzyskać odpowiedzi,
a ja nie wiem, co robić.
Wyczerpałam już wszystkie tropy.
Poza tym, który dla ciebie mam.
Przyleciałam z piątej bazy.
Byłam na oddziale psychiatrycznym.
Nie chcieli mi powiedzieć, gdzie jest.
Nie mogłam go zobaczyć. Nie mówili, co z nim.
Nie chcieli mi dać jego rzeczy.
Jesteś jego krewną i żoną dyplomaty.
Zrobiłam jedyną logiczną rzecz.
Ukradłam jego historię choroby.
Jest zakodowana.
Możesz ją otworzyć?
- Matko. - Proszę.
Ujilli, dobrze wyglądasz.
Jak spacer?
Poświęciłem dla ciebie wszystko. Twój wuj powinien mnie uznać.
On i reszta Klanu Mo'Kai wierzą w ciebie.
Mamy dość wrogów.
Nie musimy wymyślać kolejnych.
Kol-Sha mówi członkom rady,
że namawiasz mnie, abym zlikwidowała klany.
Mój wuj głosi prawdę, by przeciwdziałać jego kłamstwom.
Widzi we mnie tylko człowieka. Jak oni wszyscy.
Nie powinno cię obchodzić, co widzą inni.
W tej materii liczy się tylko moja opinia.
Dlaczego mówisz do mnie po angielsku?
Jak do człowieka.
A jestem Klingonem w zmienionym ciele.
Jeśli chcemy, by inni mnie uznali
i zaakceptowali jako Dzierżyciela, traktuj mnie jak Voqa.
Jeśli nim jesteś, pragnij mnie.
Pragnij mnie.
Dotykasz mnie,
a ta intymność,
dla mnie, Tylera,
jest jak...
gwałt.
Spock ma o panu dobre zdanie.
Moja córka także. Znalazłam właściwych ludzi.
Tym trudniej mi to powiedzieć.
Nie mogę tego otworzyć.
To wbrew zasadom. Mojej matce by się to nie spodobało.
W prawie Floty istnieje precedens,
kapitan może powołać...
Zawsze była apodyktyczna?
Wolkanie mówią „wytrwała”. Tak, była.
Ma to po mnie.
Bryce.
Połącz mnie z kapitanem Velą.
- Powiedz, że to ważne. - Tak jest.
Chris.
W tym kwadrancie już tylko ty i moja babunia
komunikujecie się przez ekrany.
Twoja babcia to mądra kobieta. Zapoznaj nas.
- Wybacz, że nie odbierałem. - Wiele razy.
Czekam na informacje o moim oficerze, Spocku.
Nie mogę ich udzielić.
Sprawa jest zastrzeżona.
Jako kapitan mam prawo otrzymać prognozę.
Poza tym Spock posiada informacje
o sygnałach, które mam badać.
Misja ma najwyższy priorytet.
Sygnały nie mają nic wspólnego.
Jest ścigany za morderstwo.
Zabił trzech lekarzy i uciekł.
Czemu inne statki nie uczestniczą w pościgu?
Sprawa się skomplikowała.
Historia Spocka zaginęła. Nie wiemy, jak to się stało.
Zapewniam cię,
że już się tym zajmujemy.
Dzięki, Vela.
Rozłącz.
To nieprawda.
Mój syn jest łagodny i dobry.
Nie zrobiłby tego.
Zgadzam się, kapitanie.
To jest nas troje.
Ale ludzie zajmujący się tą sprawą mają inne zdanie.
Spock ma kłopoty.
Musimy dać mu szansę i znaleźć go przed nimi.
Burnham,
włam się do historii choroby Spocka.
To rozkaz.
Zdolności intelektualne i logiczne porucznika Spocka są nietknięte.
Jego dysocjacja ma grunt emocjonalny.
Testy E.Q. i obecny stan zniechęcenia
wskazują na ekstremalne deficyty empatii.
Prześlę resztę plików...
i zdecydujemy, od czego zacząć.
Twoja głowa już pracuje.
Logika podsuwa kilka teorii.
Spock tego nie zrobił i jest fałszywie oskarżony.
Bądź też zamordował lekarzy w stanie zaburzenia psychicznego.
Lub myśląc, że to samoobrona.
- Albo... - Zrobił to,
bo jest emocjonalnie upośledzony.
„Ekstremalny deficyt empatii”
to inna nazwa dla psychopatii.
Nie mogę tego wykluczyć.
Nie miał zwykłego dzieciństwa.
Sarek chciał wychować Spocka po wolkańsku.
Nie mógł wrażać emocji.
Żeby nie mieszać mu w głowie...
Zaczęłam ukrywać swoje.
Nie byłam...
prawdziwą matką.
Nie tego potrzebował.
W każdej sekundzie dawałaś nam miłość.
Z tobą było inaczej.
Dawałam ci całą radość
i uczucia, których nie mogłam dać jemu.
Ale Spock jest pół-człowiekiem.
Gdyby pozwolono mu wyrażać uczucia,
które wiem, że posiada,
nie miałby kłopotów.
Zatrzymaj.
Te obrazy.
Spock je narysował.
Jestem pewna.
Musiał...
rysować podczas leczenia.
Myślałam, że to już przeszłość.
Ale wrócił.
Co to jest?
Nazywał to Czerwonym Aniołem.
Widywał go jako mały chłopiec.
To go zmieniło.
Przepraszam.
Muszę odebrać.
Michael.
Dziękuję, że odebrałaś.
Oczywiście.
Wszystko dobrze? Jak L'Rell?
Póki co tak. Wciąż rządzi.
Ale oponenci się stawiają i dyskredytują ją.
Jest niestabilnie.
Jak mogę pomóc?
Federacja musi znać sytuację.
Razem z L'Rell upadnie pokój.
Natychmiast przekażę to wyżej.
Dzięki.
- Pójdę już. - Czekaj.
Co?
Nie...
Nie wiem.
Ładna broda.
Ponoć po wojnie Klingoni znów zapuszczają włosy.
To prawda.
Jak ty się masz?
Mam pewne problemy z przyrodnim bratem.
Trafiłam na ślepy zaułek, ale przyleciała Amanda i mi pomogła.
Przyślij ją do nas.
Też czuję, że utknąłem.
Masz mnie...
teraz.
Rozumiem swoją rolę, mam pomagać L'Rell.
Ale boję się, że ją krzywdzę.
Jestem łatwym celem dla starej gwardii.
- Co myśli L'Rell? - Że opozycja to część walki.
A ignorancja...
doprowadzi ich do upadku.
Podziwiasz ją.
Tak.
Ona chyba myśli o tobie tak samo
i ceni twoją obecność.
Spróbuj ufać jej słowom.
Już...
Już późno, więc...
Dbaj o siebie.
Ty też, Ash.
Tak.
Witam wszystkich na ćwiczeniach cieni.
Jako przyszli przywódcy i kapitanowie
macie szansę, by nawiązać relację ze starszym oficerem
i przekonać się, co należy do jego obowiązków.
Zaczynajmy.
Postarajcie się.
To przyszła konkurencja.
To twój kapitan?
Chorąży Sylvia Tilly.
Obecna i skupiona na tym istotnym ćwiczeniu,
więc zamieniam się w słuch.
Doceniam twoje oddanie.
Co robimy?
Może zeswatamy parę, która za sobą nie przepada?
Bardzo dobre.
Kapitanie, potrzebuję autoryzacji.
Nie rozumiem. To było śmieszne.
Kapitan nie jest śmieszny, tylko przerażający.
Może chodzi ci o starego kapitana, Lorcę.
Był niższy?
Miał blond włosy i był jaśniejszy?
- O niego mi chodzi. - Jestem gotowy.
To nie z nim muszę pomówić.
- Siadaj. - Tak jest.
Zróbmy test systemów.
Gdzie drugi kapitan?
Test systemów. Gdzie?
Gdzie? Na fotelu.
Przepraszam.
Protokół listy kontrolnej.
Przyjęłam.
- Krok pierwszy... - To nie tak.
- Mój plan zawodzi. - Uspokój się.
Słyszę mniej sylab niż zazwyczaj.
Fotel może przytłaczać, ale...
wszystko dobrze?
Nie. Nie jest dobrze.
- Chcę kapitana. - To jest kapitan.
Chorąży, co się dzieje?
Tilly, odpowiedz kapitanowi.
Tilly...
Nie słucham cię. Nabierasz mnie.
Okłamujesz mnie.
Nie kłamałam.
On kłamie.
To oszust.
Zamknij się!
Chorąży Sylvia Tilly.
Ja nie...
Ona mnie zmusiła...
To nie ma sensu...
Ja nie...
Nie...
Nie.
Odchodzę.
Szpiegowałeś mnie.
Umysł płata ci sztuczki.
Co masz przeciwko mnie? Czemu milkniesz na mój widok?
Mów albo poderżnę ci gardło.
Jeśli jesteś niezadowolony, idź do mojej bratanicy.
To nie Klan Mo'Kai ma przed tobą sekrety.
Jakie sekrety?
L'Rell będzie zła,
że zawiodłem zaufanie.
Ale nie mogę tego dłużej ukrywać.
Podziwiaj
syna L'Rell i Voqa.
Dowiedziałam się o ciąży,
gdy Voq był zmieniany w człowieka.
Nie mogłam aktywować go na Discovery, nosząc dziecko.
Ciąża była pozamaciczna.
Dlatego to takie małe.
To?
- Ma chociaż imię? - Nie.
Nigdy go nie widziałam.
Dziecko jest słabością.
Jest dla ciebie tylko słabością?
Kłamstwa i sekrety, by chronić nieudaną misję wojenną.
Co zyskałaś?
Myślisz, że twoje odkrycie
jest większe niż ból, z którym cały czas żyłam?
Powiedziałabyś mi?
Chciałam, żebyś mógł wrócić do ludzkiego życia bez zobowiązań.
Nie będziesz tu na zawsze.
Czemu tak mówisz?
Z taką pewnością, jakbyś znała mnie lepiej.
Wybrałem to miejsce. Oddałem się tej decyzji.
Czemu rozmawiałeś z Burnham?
Powierzyłem jej informacje,
że może dojść do powstania.
Czyli tylko jej ufasz.
To jedyny powód, dla którego wybrałeś akurat tę ludzką kobietę?
Tak.
To był powód.
Po drodze zajrzałem do wspomnienia Voqa.
Spacerowaliście po rodzimych klifach Mo'Kai.
Słońce zachodziło.
Z nieba spadały ametysty.
Nasze uczucie było silniejsze niż miłość Kahlessa i Lukary.
Voq też tak myślał.
Gdy spojrzałem na to dziecko,
skórę Voqa,
to, co czyniło go wyrzutkiem
i utrudniało mu życie, poczułem, że patrzę na siebie.
Po raz pierwszy dwie strony złączyły się w całość.
Nie mogę nim być.
Nie dam ci dawnych wspomnień.
Ale mogę ci obiecać nową miłość.
Jestem ojcem
i jestem ci oddany.
Sprowadźmy syna do domu.
Reszta sama przyjdzie.
Kiedy po raz pierwszy się ukazał?
Tej nocy, gdy uciekłaś z domu.
Ekstremiści zbombardowali Centrum Edukacji,
nieomal zginęłaś.
Nie winię cię, że chciałaś uciec na Ziemię.
Nie wydostałam się poza ShiKahr.
- Wciąż nie wiem, jak Sarek mnie znalazł. - Nie znalazł.
To był Spock.
Już mieliśmy informować dowództwo, by wszczęli poszukiwania.
Spock wszedł do pokoju. Wciąż był w piżamie.
Miał wielkie oczy i powiedział,
że Czerwony Anioł odwiedził go
i powiedział, gdzie jesteś.
Tam znalazł cię Sarek.
Zawsze wierzyliśmy, że użył logiki,
by określić twoje położenie.
Mógł wiedzieć, o której uciekłaś,
jak szybko szłaś, w którym kierunku.
Jego wizję uznaliśmy za wytwór wyobraźni.
Ale nigdy się nie zawahał.
Mówił, że Anioł był prawdziwy.
Też go widziałam.
Ukazał mi się przy pierwszym sygnale.
Byłaś sama?
Tak.
Uznałam to za wytwór umysłu.
Nie czułam, żeby był nikczemny.
Nie wierzę, że to mówię.
Nie jestem pewna, czy był realny.
Był.
To, co ciebie ocaliło, skrzywdziło twojego brata.
Ta wizja na zawsze go zmieniła.
Wycofał się.
Tracił zaufanie do innych.
Jego otwartość znikała.
To nie przez wizję.
Tylko przeze mnie.
Moja obecność zagrażała rodzinie.
Ekstremiści Logiczni mogli dopaść jego
zamiast mnie.
Był moim cieniem.
Musiałam go mocno zranić, by trzymał się z daleka.
Co zrobiłaś?
Twoje milczenie oznacza,
że musiałaś go nieodwracalnie skrzywdzić.
Dlatego nigdy nie możemy się spotkać,
bo wy jesteście zbyt zajęci.
Przepraszam.
Wybacz mi to, co zrobiłam.
To, co uznałam za konieczne.
Wiele razy próbowałam się z nim pogodzić.
Nie chciał.
Ale nie poddam się.
Znajdę go.
Nie.
Ja to zrobię.
Nie będzie mnie znał.
Mnie też nie zna.
Wuju.
Nie.
Oczekiwałem was.
Wasz syn jest przystojny.
Ale pomyślałem, że dodam mu koloru.
Znajdę cię
i wyrwę wnętrzności gołymi rękami.
Wątpię.
Farba, którą starliście mi z twarzy,
była pełna implantów sensorycznych.
To podsłuch.
Chciałem poznać twoje strategie polityczne.
Ale nie spodziewałem się czegoś takiego.
Wielka Rada nie odpuści tej zniewagi.
Myślę, że prędzej zaakceptują porwanie
niż ukrywanie szpiega.
Twoje zwierzątko zdradziło Radę z komandor porucznik Burnham.
Nieprawdaż?
Czego chcesz?
Jestem skłonny go oddać i pozwolić ci odejść
w zamian za kontrolę nad Imperium.
Zgodzisz się na moje warunki
i przyjdziesz do mojej rezydencji.
Saru cię szukał.
Wszystko dobrze?
Co się stało? Płakałaś?
Pytałam pierwsza.
Do całego personelu: ćwiczenia PSD...
Powiedz coś.
Chcę rozwiązać jakiś problem.
Potrzebuję tego.
Powiedz coś. Nie zostałam ukarana?
Zdenerwowałam się tam i spanikowałam.
- Tilly? - Tilly.
Nie niszcz tego, co mamy.
Jeszcze nie jesteśmy pokonane.
Gdy uderzyła mnie czarna materia,
zaczęłam widzieć...
ducha.
To koleżanka z nastoletnich czasów.
Nazywała się May, ale nie żyje.
Tamta May była łagodna
i głupiutka.
Ale ta jest inna. Uparta.
- Szykuje mnie do czegoś. - Do czego?
Nie powiedziała.
Bo mnie ignorujesz.
Zaczynam się bać.
Potrzebujemy planu.
Tracę zmysły.
Ona mnie wykańcza.
Unikałam ambulatorium.
Ale już nie wiem, co robić. Jestem zdesperowana.
Po dzisiejszym dniu nie zostanę już kapitanem.
Kapie ci z oczu.
Bo płaczę.
Ona nie wie, co to płacz.
Muszę pomyśleć.
Wrócę później, żeby przemówić ci do rozsądku.
Poszła.
Jak może nie znać łez?
To niemożliwe.
Pokaż mi nastolatkę, która nie płakała.
Nie da się.
Wiem to. Jestem ksenoantropologiem.
Gdyby May była halucynacją twojej podświadomości,
znałaby takie emocje od ciebie.
May jest czymś innym.
Ale to raczej nie duch.
Ani złudzenie.
Ukazała ci się, gdy poraziła cię planetoida.
Ale dlaczego cię raziła?
Miałam kawałek w ręku
i nic się nie stało.
Czarna materia uaktywnia się w pobliżu jednej rzeczy.
Zarodników.
Nie idź do ambulatorium.
Tylko do Stametsa.
Podpisz.
Wciąż jestem twoim kanclerzem.
Jesteś marionetką Federacji.
Czemu jest dla ciebie takim zagrożeniem?
Samica?
Jest tylko...
która obcuje z człowiekiem.
Jeśli to najgorsza obelga, jaką możesz cisnąć,
jesteś słabszy, niż sądziłam.
Przez złożony podpis jestem dla ciebie nikim,
więc zabij nas oboje.
Bo to, które przeżyje, przyjdzie po ciebie.
Wystarczy.
Tak.
Poczujcie to.
Paraliż rozchodzi się po całym ciele.
Nie pozwolę ci się udusić, dopóki nie podpiszesz.
Dziękuję za atrament.
Podaj mi ten śliczny paluszek.
A teraz...
Pierwszą decyzją kanclerza jest...
egzekucja.
Patrz...
Patrz, jak ginie twój Voq...
na zawsze.
Co to?
Czemu mnie śledziłaś?
Nie marudź.
Musimy upewnić się, że pozostanie kanclerzem.
Kto?
- Cesarzowo. - Pomyliłeś mnie z kimś.
Jestem Philippa Georgiou,
emerytowany kapitan U.S.S. Shenzhou,
obecnie konsultant do spraw bezpieczeństwa.
Dzieci to pasożyty.
Niewdzięczne i niewygodne.
Musiałam znaleźć kogoś, żeby karmił moje, bo nic bym nie zrobiła.
Rozważę to.
Dziękuję za pomoc.
Za wcześnie na wdzięczność,
wypatroszony lider Klanu Kor
leży na podłodze.
Zabrał nasze dziecko i zmusił ją do abdykacji.
Broniliśmy się.
Kol-Sha zabił twojego wuja. To oko za oko.
Muszę porozmawiać z kanclerzem.
Twoi doradcy
bezustannie reorganizują swoje małe, męskie móżdżki,
by pojąć, czemu to nie oni stoją na podwyższeniu.
Założą, że wszystkie decyzje podejmuje Tyler.
Jest ciężarem.
Możesz go zabić?
Musiałam zapytać.
On też jest ciężarem.
Nie możesz okazywać słabości.
Nie będę wybierać między urzędem
a synem i jego ojcem.
Powiedziałam, co muszę ochronić.
Nie daję ci wyboru.
Wybacz, że milczałam.
Mi również przykro.
Dzięki Burnham jesteśmy bliżej rozwiązania.
I twojego powrotu do Programu Szkolenia Dowódców.
A kapitan Pike?
Nie znam go aż tak dobrze, by przewidzieć reakcję,
ale wiem, że ma poczucie humoru
i cię lubi.
Za chwilę będziemy mieli wyniki.
Mówiłam, że jest niższy, ma jaśniejsze włosy
i skórę...
To on. To kapitan.
- Nieprawda. - Prawda.
- Tutaj lata. - Co się dzieje?
Wróciła. Jest zła. Może na pana.
- Szybko. - Ja ci powiem, co masz mówić.
Tak sądziłem.
Jesteś żywicielem organizmu eukariotycznego.
Grzyb?
Wielokomórkowy,
w końcu ma swoje zdanie.
Grzyb. Nie waż się mi umniejszać.
Każdy pracujący przy napędzie był zaszczepiony.
Jak się zaraziła?
Możliwe, że zarodniki wykształciły odporność.
- Jak bakterie. - Nie nazywaj mnie bakterią.
Albo to inny zarodnik.
Gdy Discovery uciekało z wszechświata Ziemian,
ich zarodniki latały po maszynowni.
Jeśli jakiś się przyczepił...
- Cześć, May. - To ona?
To on jest zły. Nie pozwól, by zwrócił cię przeciw mnie.
To nasz autostopowicz. Wielowymiarowy pasożytniczy grzyb.
Dlaczego ukazał się jako dawna znajoma?
Może manipulacje mózgu?
Ci ludzie kłamią.
Nie manipuluję.
Jesteś wyjątkowa.
Jesteś jedyną szansą.
Potrzebuję cię.
- Jak się go pozbyć? - Użyjemy
przyciągania między zarodnikami i czarną materią,
by go wyciągnąć.
To może boleć.
Jeśli myślisz, że mnie zniszczysz, szykuj się do walki.
Nieznany obcy gatunek w maszynowni.
Uruchomić protokół kwarantanny Alfa-Omega.
Miałam dziecko. Voq był jego ojcem.
Mianowałam człowieka Dzierżycielem, by uhonorować Voqa.
Nie mogę wymawiać jego imienia,
bo nas zhańbił.
Komunikował się w tajemnicy z Federacją.
Powiedział im, że jesteśmy skłóceni, a przez to słabi.
Zdradził nas.
Jeśli ktoś sądzi, że relacja z człowiekiem
jest dla mnie ważniejsza niż lojalność wobec Imperium,
niech się zastanowi.
Zdrajca zabił klingońskie niemowlę.
Mojego syna.
Zabiłby też kanclerza, gdyby Kol-Sha nie zainterweniował.
Lider Klanu Kor oddał życie, by mnie bronić.
Jeden klan ochronił drugi.
Jego poświęcenie jest lekcją dla wszystkich.
Ja też dokonałam poświęcenia.
Powiłam dziecko tylko raz.
A teraz...
wy jesteście moimi dziećmi,
a ja uczynię tę rodzinę wielką.
Nie nazywajcie mnie kanclerzem,
bo zasługuję na potężniejszy tytuł.
Od teraz nazywajcie mnie...
Matką.
Stworzyłaś głowy identyczne co do neuronów i kodu genetycznego.
To nie jest zwykły wywiad Federacji.
Jaka organizacja robi coś takiego?
Taka.
Sekcja 31.
Słyszałem o czarnych odznakach.
Jesteśmy w orbicie Boreth.
Na pewno chcesz, by został mnichem?
Tego chce L'Rell.
A ty?
Wiedzieć, gdzie przynależę, przy kim, a kto przy mnie.
Mój syn zostanie wychowany przez wyznawców Kahlessa.
Nikt nie opuszcza klasztoru.
Nikt nie może się tam dostać.
Nawet rodzice?
Nigdy mnie nie pozna.
L'Rell też nie.
Będzie bezpieczny.
Możesz zostać z nami.
Dowództwo wierzy w wartość odmieńców,
więc mamy zajęcie.
Dziwi mnie, że uważa się pani za odmieńca, cesarzowo.
Dziwaki są fajniejsze.
Wejdźmy w warp.
Kontrola ceni jego umiejętności.
Popracuj nad mową rekrutacyjną.
Nie pouczaj mnie.
Mamy go.
Napisy: Inez Girek